وداع با ماه رمضان

انگار همین دیروز بود که چشم های مشتاقمان را به پهنه آسمان دخته بودیم و آمدن ماه نو را انتظار می کشیدیم؛ ماهی که زمین را به آسمان پیوند می دهد و به حقیقت ایمان نزدیک می کند، ماهی که آدمی را به میهمانی حضرت دوست دعوت می کند و او را بر کنار سفره بی پایان رحمت می نشاند و با نور نماز و نیایش و با ریسمان روزه و پرستش و در سایه سار قرآن، تو را از چاه بردگی به ستیغ بلند بندگی می رساند.

اینک آن ماه دلربا، آهنگ رفتن دارد. دریغا که ماه رمضان، دامن کشان می رود و دل های شیفته آنان که روزهایش را روزه داشتند و شب هایش را با قرآن و نیایش خوش بودند، با خود می برد.

بدرود ای بهترین ماه ها، ای ماهی که به یمن حضور تو، درهای بهشت گشوده بود و درهای دوزخ بسته.

بدرود ای ماهی که پاداش آن بی حساب بود و بخشش آن بی دریغ.

بدرود ای زمزمه های سحر، ای گریستن های پنهانی و ای جاذبه های قرآنی.

بدرود ای سجده های حضور و دقایق سرشار از نور و لحظه های سبز اجابت.

بدرود ای ماه فراوانی، ای شب های قدر، ای سفره گسترده رحمت.

رسول اکرم (ص):

                          آنگاه که شب عید فطر فرا می رسد که آن را شب پاداش می گویند، خداوند اجر روزه داران را بی حساب می دهد.